Reisverhalen » Judith en Mieke » Zuid-Afrika en Mauritius

Zuid-Afrika en Mauritius

Thuis hebben we nogal wat op ons verlanglijstje staan. Dus er moeten keuzes gemaakt worden. We willen allebei zuid, maar ik wil Zuid-Afrika en hij wil Zuid-Amerika. Dus we gooien een euro op.

Zuid-Afrika, here we come!

Omdat ik ook graag zongebruind terug kom van vakantie plakken we er een week Mauritius aan vast. Ideaal gelegen op maar 5 uur vliegen vanaf Johannesburg.

Na een half jaar van voorbereidingen gaan we dan eindelijk in november op pad. We landen op de luchthaven van Johannesburg. Dat klinkt op een of andere manier zo internationaal, maar toch heel vertrouwd. Vanaf daar nemen we een huurauto. Van het enorme criminaliteitsprobleem wat Zuid-Afrika heeft, merken wij tot dusver helemaal niets. (en de rest van de reis ook niet!)

Onze eerste stop is het Entabeni reservaat in Waterberg NP. Voor iedereen die nog nooit op safari is geweest is het verschrikkelijk lastig uit te leggen wat het nu precies wat het zo adembenemend en speciaal maakt. Het is misschien nog het best uit te leggen als een vreemde combinatie van enerzijds de spanning van het vinden/spotten van wild en anderzijds de ongelofelijke rust die je voelt als je midden in de natuur zit.

Onze ranger Geoffrey rijdt ons rond in een open jeep. JA! Een neushoorn. Op vijf meter afstand gapen wij hem aan. En hij kijkt terug. Ondertussen legt Geoffrey uit dat wij hier te maken hebben met een zwarte neushoorn (YES! Die zijn nogal zeldzaam) en,…nog steeds op vijf meter afstand stipt hij even vaan dat deze een ‘serious attitude problem’ hebben. Gas zit rechts Geoffrey.

Wat is het fijn in Zuid-Afrika dat je alles lekker op je eigen tempo kunt doen. Geen gedoe met busladingen toeristen. Ik hou ervan!

Door naar het Krugerpark, of eigenlijk het Greater Kruger, waarvan het Balule reservaat een onderdeel is. Nicole heet ons er van harte welkom. Welgemeend. We hebben een werkelijk waanzinnige kamer met een hemelbed en…pièce de résistance…een buitendouche. Niets zo fijn als wakker worden met je hoofd in de buitenlucht,….zie ik daar een giraffe voorbij lopen?

’s Avonds eten we in de boma (een omheinde plaats waar je veilig voor de wilde dieren kunt eten), Nicole heeft een braai (barbecue) georganiseerd. Op culinair gebied is deze lodge sowieso een enorme aanrader. De volgende avond zouden we struisvogelburger en struisvogelcarpaccio krijgen.

De volgende morgen worden we vroeg gewekt. We gaan deze keer niet op gamedrive maar maken een bushwalk met wandelende encyclopedie Steve. Wat een kennis heeft die man! Onderweg zien we van alles. Ook een slang… Ai! Desalniettemin een geweldige ervaring om zo door de bush te lopen, terwijl je weet dat hier ook luipaarden, leeuwen, neushoorns en olifanten rondlopen. Na de walk komen we terug en staat Nicole weer te wachten met een enorm ontbijt. Rustig knabbel ik aan mijn toast, terwijl ik voor me uitstaar naar het zwembad (een infinity pool met uitzicht op een drinkplaats) en naar de drinkplaats in de hoop dat er een beestje stopt voor een slok. Wat onwijs relaxed.

In de avond gaan we op gamedrive. We spotten een heel lief klein olifantje van maar drie dagen oud. Minislurfje, minioortjes….ahhh!!

Tijdens een avondgamedrive wordt er altijd even midden in de bush gestopt voor een ‘ sundowner’…een drankje (tip! kies voor een Savannah Dry…da’s appelcider en echt een geweldig drankje voor de gelegenheid) en wat biltong en nootjes. Bij de commerciële wildparken wordt er enorm op de klok gekeken. Zo niet bij Steve…kwartiertje, half uurtje…het maakt niet uit.

We vinden het echt heel erg jammer om weg te gaan, we hadden hier veel langer willen blijven! Gelukkig wachten ons weer nieuwe avonturen. Eerst rijden we de Panorama route, een route langs een stuk of 9 geweldige kodak-momenten. De drie rondavels, de pinnacle, God’s Window en Burke Luck’s Potholes zijn de meest bekende. We hebben geluk, het is prachtig weer en we maken ik weet niet hoeveel foto’s. (hoera digitaal tijdperk)

’s Avonds eten we bij Kuka in Hazyview. Over culinaire pret gesproken! De kudu-steak en gamba-spiezen smaken ons geweldig. We zitten heerlijk relaxed na te genieten van de dag met een biertje en een wijntje. Als we de rekening krijgen moet ik stiekem een beetje lachen. Wat waren we in Nederland wel niet kwijt geweest voor een eersteklas wildmaaltijd?

Vanuit Hazyview rijdt je zo het Krugerpark in met je eigen huurauto. Over de asfaltwegen op zoek naar wild. Eerst zijn we nog een beetje sceptisch. Dit is toch wel even andere koek vergeleken bij een open jeep. Maar toch zien we hier en daar wat wild, zebra’s, giraffen en heel veel impala’s. Impala’s hebben een grote M op hun kont getekend staan. En dat maakt hen ‘ McDonalds of the bush’, met andere woorden, fastfood voor overig wild. Arme impala’s.

Als we even stil staan langs de weg komen er plotseling uit de dikke bosjes een stel olifanten aanlopen. Plof, plof, plof klinkt het zachte geluid van hun enorme poten. We vragen ons een beetje paniekerig af wat nu te doen. Er blijven een paar bij wat struiken langs de kant van de weg eten, er komen er nog steeds meer uit de bosjes vandaan. Moeders….kids….wat grotere kids…Uiteindelijk staan er zo’n twintig rondom onze auto, wat lijkt hij opeens klein. Natuurlijk maken we ondanks onze trillende handen video en foto’s ander gelooft niemand ons!

En we zijn nog maar halverwege onze vakantie…

Als we ’s avonds terug zijn in onze prachtige woning op palen aan de rivier, gaan we lekker met een borrel op het balkon zitten. Wat hebben we al enorm veel beleefd. In mijn ooghoek zie ik iets bewegen…een nijlpaard komt het water uit en loopt een stukje over het grasland voor ons. In de schemering zien we hem een beetje grazen en daarna loopt hij weer rustig door naar de andere kant van de dam en laat zich loom in het water zakken…Wat een prachtig gezicht!

Na een monsterdag in de auto komen we aan in St. Lucia, een mooi dorpje vlak aan de kust van de provincie Kwazulu Natal.

Via een speciaal adresje kom ik aan gids Jorg welke ons meeneemt naar Hluhluwe/Imfolozi NP. Een gamedrive van 8 uur lang. Ik vraag me af wat ik aan moet trekken. Laagjes dan maar. ’s Morgens vroeg is het vaak nog erg fris, maar naarmate de dag vordert kan er steeds meer uit, dress like an onion is meestal het advies. De mevrouw naast mij heeft dat advies duidelijk gemist, ze stapt met haar naaldhakken in de jeep. ‘ Oh…u komt uit Laren..?’ ‘Nee, wij niet…’

Jorg kletst ons de oren van het hoofd, van vlinders tot wilde honden, Jorg weet alles. En hij weet ook vanalles te vinden…hij trakteert ons nog net even op een stel leeuwen, welke zich tegoed doen aan een buffel welke ze zojuist gevangen hebben, je hoort de botten kraken…

Hoe bijzonder ik het ook vind het is tijd voor een ander soort romantiek! We vliegen door naar Mauritius. Nog even een weekje luieren aan een prachtig wit strand, palmboompje voor de deur. ’s Morgens met een snorkeltje in de hand de zee inlopen.

Dat luieren kan ik niet heel goed. Of niet heel lang. Met een jeepsafari belanden we bij een vulkaankrater en schitterende watervallen. We maken een tocht per catamaran, regelen een massage bij ons hotel in Pointe aux Biches.

Het leukste was nog wel de onderwaterwandeling die we hebben gedaan. Je leest het inderdaad goed. We kregen allebei een glazen helm op, een slangetje voor lucht en hopla daar ga je. Op de bodem van de oceaan vissen voeren…dat is weer iets wat ik echt nog nooit had gedaan!

Mauritius is echt zo exotisch als het klinkt, de Indische bevolking die Frans spreekt, een heel aparte mix, waardoor je je echt op een Bounty eiland waant…

Wat een topvakantie…

tekst en afbeeldingen © Judith Deutekom | The Travel Company You & Me

Geplaatst in Reisverhalen, The Travel Company You and Me, Zuid-Afrika.